Hæ,hæ..

Til hamingju með afmælisdaginn.

Héðan er allt gott að frétta og allir eru hressir. Vala er að fara til Spánar 3.ágúst og hún er farin að hlakka til, við myndum gjarnan vilja vera að fara með henni. Veðrið hér hefur verið alveg ágætt síðustu daga, 2-3 sólardagar en sæmilega hlýtt. Það biðja allir að heilsa þér og bíða eftir að þú komir heim.

Endilega skrifaðu nokkrar línur inn á bloggið.

Kveðja Bogga og fjölskylda

Hæ,hæ..
Nú er komið að Vestmannaeyjaferðinni og við förum á morgun þriðjudag. Þetta er 5 daga ferð og Vala ætlar að koma með mér, Ingólfur verður að vinna langt fram á kvöld og Hanna er að fara til Mallorka á miðvikudaginn. Óli er orðinn voða spenntur og þetta verður örugglega gaman. Veðrið virðist samt ekki ætla að vera okkur í hag, ég held að það verði einhver rigning en það kemur í ljós. Ég sendi þér myndir þegar við komum til baka. Farðu nú endilega að skrifa einhverjar fréttir af þér á síðuna.

Allir biðja að heilsa úr rigningunni í Reykjavík

Kveðja Bogga

Hæ allir heima hef ekki haft mikið nýtt að segja í fréttum síðustu daga/vikur-tíminn líður svo fljótt hérna og um helgar hef ég flúið til Islamabad svo ég drepist ekki úr leiðindum í frítímanum mínum hérna í Manshera en þetta er eins og að vera í útlegð og ekkert hægt að gera.  Veðrið heldur áfram að hanga í kringum 30 gráðurnar og alltaf erfiðara að vera í síðbuxum og langerma skyrtu og ekki til nógu þunn efni til að sauma úr án þess að þau séu gegnsæ.  Ætla að koma heim til að kæla mig aðeins niður frétti ég núna 31 maí og verð heima í 2 vikur og er farin að telja klst. þangað til ég legg af stað.  Annars allt brjálað að gera að plana verkefni næstu 3 vikur fyrir mobile liðin í Balakot þar sem ég verð ekki til staðar til að svara neinum spurningum og leysa úr vandamálunum þar.  Komin upp áætlun eins og á leikskólunum sem vonandi dugar á meðan ég verð heima að skemmta mér annars allt bara gott úr sólinni og hitanum.

Hlakka til að hitta sem flest ykkar heima

Kveðja Ragnheiður

 Hæ allir heima

Er hérna í 35 stiga hita og ekki líft úti og auðvitað engar sundlaugar eða vatn til að kæla sig í nema þá með nautgripunum, bílaþvottinum og svo auðvitað geitunum en þetta er baðvatnið sem börnin nota hérna til að kæla sig niður-allt mjög heimilislegt hérna öll fjölskyldan getur fundið eitthvað að gera við ána(ekki hissa á að niðurgangur skuli vera meiri háttar vandamál hérna þegar ég sá þetta í gær).  Annar er þetta ekki svo slæmt ég hef alltaf farið til islamabad eina helgi í mánuði bara til að komast í burtu og slappa af en núna er 44 stiga hiti þar og fjöldi þeirra sem hafa dáið úr hita hækkar stöðugt.  35 stiga hiti hérna og fjöldi manns í tjöldum sem heimili hljómar ekki mjög vel.  Við bíðum öll eftir moonson rigningum hérna því það er allt orðið mjög þurrt en nýjustu fréttir segja að það komi ekki til með að rigna mikið þannig að núna er þurrkur það sem gæti komið til með að ógna þeim hérna alltaf eitthvað.  Vinnan gengur vel meira en nóg að gera en verð að viðurkennað að ég er farin að finna fyrir þreytu þannig að heimferð í 2 vikur verður alveg frábært til að slaka aðeins á og hlaða batterin áður en þau klárast.  Erum á fullu að senda mobile clinikina út um allt til að sinna heilsugæslu í 4000 metra hæð og sumstaðar jafnvel hærra og þvílíkir vegir.  Aldrei verið neitt sérstaklega lífhrædd en í gær hélt ég a.m.k. 5 sinnum að þetta væri endirinn vegna færðarinnar.  Vegirnir sem við erum að keyra eftir eru eins og hestatroðningar ekki gerðir fyrir Landcruiser, ef breiddin á bílnum væri mæld og svo vegbreiddin þá er ég ekki viss hvort væri breiðara. Sumstaðar held ég að breiddin á bílnum sé mun meiri en á veginum og ekki beint mikil öryggistilfinning að keyra þar um.  Er loksins komin með skikkanlegan vinnutíma er eingöngu að vinna 5 daga vikunar nota reyndar 6 daginn til að klára alla pappírsvinnuna.  Fannst alltaf mikið beurocracy á LSH en hérna holy sh....    aldrei séð eins mikið pappírsflóð, skýrslur og aftur skýrslur sem þarf að skila inn eins og hérna þannig að það tekur upp góðan hluta af helginni.  Annars ekki mikið meira að gerast nema að vinna, sofa og borða og plana frí heim.

Bið að heilsa í bili hlakka til að hitta ykkur sem flest heima.

Kveðja Ragnheiður

Hæ allir heima sem nenna enn að kíkja á þessa síðu. Næstum komnir 4 mánuðir síðan ég kom hingað og er enn á lífi og það undarlegasta er að mjög fá kíló hafa horfið þó að maturinn hérna sé ekki að mínu skapi. Uppgvötvaði um daginn að ég get keypt Betty Croker í Abbottabad og bakað hérna þó svo að ofninn hafi enga hitastillingu og er gasofn þá kom kakan mjög vel út og smakkaðist enn betur. Þó að það sé mikið úrval af kökum og sætindum hérna þá virðast þeir ekki kunna að nota kakó og það sem þeir kalla súkkulaðiköku hefur varla bragð eða litarhátt súkkulaðiköku þannig að þetta var real treat að komast í hana Betty mína. Annars eftir að ég flutti í húsið þá skiptumst við á að elda sem búum hérna og gott að fá heimaeldaðan mat aftur. Annars allt gott að frétta er að drukkna í vinnu eins og vanalega en sem betur fer er búið að skipa bílstjórunum okkar að vinna bara 42 klst. á viku og þar sé ég er algjörlega háð mínu bílstjóra með að komast til Balakot í vinnu þá er mín vinnuvika í feltinu orðið 42 klst. til og frá einhverjar klst. á skrifstofunni í Manshera. Komin tími til að fara úr 60 klst á viku í normal tíma til að halda þetta út. Búin að pakka klinikkinni niður FINALLY, telja allt upp á innihaldslista og pakka í kassa sem tóku 6 vörubíla til að flytja á milli landshluta þannig að það fór drjugur tími í þetta verkefni. Núna er ég búin að taka við verkefni sem ástæðan fyrir framlegingu minni fram í ágúst en það er mobile clinic sem starfar í fjallaþorpunum þar sem fólkið hefur engann aðgang að neinnu heilsugæslu og sjá um þjálfun á þeim konum sem fyrir eru í þorpunum og eru að taka á móti börnum eða að sinna þeim sem veikir eru til að koma einhverri mynd á heilsugæslu á staðnum eða allavega að aðstoða þorpsbúa eins og frekast er hægt. Mörg þessara þorpa eru illa aðgengileg og svo endalausar skriður niður á "vegina" (mundum kalla þetta hestaslóð heima) þannig að það er misjafnt frá degi til dags hvert er hægt að komast. Er núna að skipuleggja þetta og takast á við að hitta leiðtoga hvers samfélags til að fá þá í lið með okkur því annars er þetta ekki hægt. Nóg um vinnuna. ....... Lítið annað að skrifa um stelst til Abbottabad öðru hverju til að komast í burtu og fór í picnic með samstarfsfólki mínu af clinikinni s.l. sunnudag og nóg af fallegum stöðum að velja um hérna. Þetta land er fullt af rosalega fallegum stöðum sem væri hægt að byggja upp góðan ferðamannaiðnað en vegirnir eru alveg rosalegir og ekki nema á færi local bílstjóra að keyra þá (mundi allavega ekki treysta neinum öðrum til þess). Ætla að setja nokkrar nýjar myndir inn á vefinn til skemmtunar fyrir ykkur heima annars ekki mikið annað hérna, fer að styttast í að ég komi heim í smá frí þannig að ég sé vonandi sem flest ykkar þá. Kærar kveðjur í bili heim á klakann úr einhversstaðar á bilinum 24-28 stiga hita hérna í Pakistan. Ragnheiður

Hæææææj..Gleðilegt sumar Ragnheiður og bara allir sem sjá þetta..En ég er ný búin í páskafríi,en það er frí í dag í skólanum.

Í maí eru próf hjá mér og sonna en ég vona bara að mig gangi vel..

-Vala..;*;*

PS. Hlakka til að sjá þig þegar þæu kemur heim.. (K) (K) (K) (K) (K) (K) (K) (K) (K) (K) (K)

Bæjó

Hæ allir heima er enn á lífi en mjög ódugleg að skrifa þessa daganu aðrir hlutir sem taka upp meiri hluta af mínum tíma en áður.  Flutti í hús fyrir viku síðan erum 3 sem deilum 6 herbergja húsi þannig að það fer vel um okkur nema hvað við höfum verið internetslaus s.l. viku en vona að það fari að taka enda, veit ekki hvernig hægt er að vera án þess í dag.  Hef það gott hérna þó að það sé nú ekki mikið að gera á frídögum (kannski best að maður er að vinna a.m.t. 6 daga vikunnar) annars væri maður dauður úr leiðindum.  Engin bíóhús hérna ekki talin góð manneskja ef þú fer í bíó, fer stundum til Abbottabad eða til Islamabad nema maður nennir ekki þangað nema maður hafi 3 daga frí og geti farið til að slappa af.  Er á fullu við að pakka niður klinikkinni og þvílík vinna allir hlutirnir eiga sinn stað í merktum kössum, fullt að gera við að þvo og pakka öllum tjöldunum og allt undir veðurguðunum komið hvenær er hægt að pakka.  Þetta tekur allt sinn tíma en hægt og rólega kemur þetta allt saman reynir stundum mikið á þolinmæðina mína ekki beint íslenskur hraði sem er unnið á hérna og erfitt þegar allt er pakkað niður eftir enskum pökkunarlista og fæstir enskumælandi hérna-en þetta kemur allt með kalda vatninu.  Hitinn hérna er að skríða upp, gott veður í dag og frekar heitt og erfiðara að vinna við slíkar aðstæður.  Þegar þessu er lokið tek ég við mobile clinik sem hefur það hlutverk að sinna heilsugæslu upp í fjallaþorpunum í kring, er starfandi í 6 þorpum og spurning um hvort sé þörf á fleiri stöðum.  Fólkið sem missti heimilin sín og bjó í tjaldbúðum hefur að mestu leiti flutt aftur á gamlar slóði virðist hafa horfið upp í fjöllin en margir hverjir búa í fjöllunum á sumrin og í bænum á veturnar því aðgengið í fjallaþorpunum er ómöglegt yfir vetrartímann.  Þetta er samt allt mjög breytilegt og það gerir þetta skemmtilegt-enginn dagur eins í Pakistan þó að það sé alveg hellingur sem ég sakna að heiman.  Annars allt bara í góðu hérna hjá mér. Kveðja til allra heima

Ragnheiður

Hæ allir heima, héðan er allt gott að frétta.  Sólin er farin að skína og hitinn farinn að skríða upp í 20 stig eða hærra þegar hún er hæst á lofti og frekar erfitt að vera í síðbuxum og síðerma flíkum.  Fatnaðurinn sem var pakkað niður á Íslandi er ekki mikið notaður í dag heldur búið að fara nokkrar ferðir til klæðskera til að fá einhver léttari föt til að vera í til að drepast ekki.  Annars er ekki mikið að frétta.  Klinikin sem ég er búin að vera yfir er að loka núna búin að vera opin yfir neyðartímabilið eins og til var ætlast og kominn tími til að pakka henni niður í box og geyma þar til næstu náttúruhörmungar gerast þannig að tímibilið framundan hjá mér er að pakka, þrífa og telja gaman gaman Ástandið í landinu er heldur að skána og fólk farið að flytja út tjaldbúðunum sem hafa verið alls staðar meðfram þjóðvegunum.  Planið hjá stjórnvöldum var að loka öllum tjaldbúðum í lok march og þeir stefna hratt á það nema einstaka búðum þar sem munaðarlaus börn, ekkjur eða gamalmenni sem geta ekki endurbyggt húsnæðið sitt búa en það þarf að finna önnur úrræði fyrir þessa hópa.  Fólkið flytur samt sem áður úr einu tjaldinu upp í fjallaþorpin í annað tjald en það er talið að stór hluti muni vera í tjöldum fram til ársins 2008 sem er ekki mjög gæfulegt.  Hluti af Balakot þar sem ég er staðsett hefur verið dæmdur óbúandi eða graveyard eins og þeir kalla það hérna.  Stjórnvöld munu ekki leyfa endurbyggingu á stóru svæði þar vegna hættu á endurteknum jarðskjálftum og ég veit satt best að segja ekki hvernig væri hægt að endurbyggja hluta þess þar sem það er ekkert nema leifar af húsarústum og hvergi staður til að koma því rusli fyrir þannig að það er mjög erfitt að byrja.  Með því að banna enduruppbyggingu á þessu svæði fá íbúar þess ekki pening til að byggja þar aftur heldur endurúthlutað svæði annarsstaðar og pening til að byggja á því svæði.  Þetta eru bara svo margar milljónir sem búa hérna og virðist ekki vera mikið landsvæði þannig að ég veit ekki hvernig þetta á eftir að leysast.  Hjá mér gengur lífið áfram sinn vanagang.  Hef verið að taka á móti mörgum rauðakross fulltrúum sem eru að ferðast um svæðið og kynna sér starfsemina sem hefur verið í gangi og alltaf gaman að geta tekið á móti þeim. 

Er sennilega að flytja úr tjaldinu mínu og í venjulegt húsnæði sem þýðir yfir klst. keyrsla í vinnu á hverjum degi 6 daga vikunnar en það verður ekki í svo langan tíma þar sem dagarnir fljúga áfram.  Þessa helgi verð ég í Islamabad í góðum félagsskap og ætla að halda upp á það með bjór-veit ekki en það er farið að hljóma ansi vel sérstaklega í þessum hita.  Engin sól eins og er en held að hún eigi eftir að sjást í dag og þessa helgi þannig að ég ætla að njóta þess í burtu frá tjaldinu mínu. 

Annars ekkert meira í bili, bið að heilsa heim

kveðja frá Pakistan Ragnheiður

Núna er frúin á heimilinu þreytt, við Óli erum komin heim eftir langa og stranga helgi á Akureyri. Þetta var frekar mikið fjör, 30 strákar 8,9,og 10 ára. Við vorum 5 sem vorum fararstjórar og þetta var stanslaus vinna. Þetta voru 4 lið og liðin  voru að keppa 2 leiki á hverjum degi þannig að við vorum mikið á fótboltavellinum. Það eru alltaf einhverjir sem eru óviðráðanlegir að miklu leyti en þetta gekk mjög vel. Óli og hans lið stóð sig alveg frábærlega vel og þeir lentu í 4.sæti sem var glæsilegt hjá þeim, áttu skilið að lenda í 3 en svona er þetta. Ég er að fara að kenna á morgun og geri það í 2 vikur, við erum 3 saman og fáum 6.bakk ,sami aldur og Vala.Góðar kveðjur héðan úr Breiðholtinu, ég sendi þér póst seinna.

Bæ í bili

Bogga

Hæ allir heima, er enn á lífi hérna í Pakistan og líður bara alveg ágætlega þó að þetta sé staður sem ég mundi aldrei geta hugsað mér að búa á.  Allt gott að frétta úr vinnunni farið að líða á seinni hlutann hvað clinikina varðar en planið er að hún verði rekin út apríl og verði þá pakkað niður og höfð tilbúin ef einhverjar aðrar náttúruhamfarir eiga sér stað.  Hefur verið frekar rólegt hérna undanfarnar 2 vikur þ.e. engar mótmælagöngur og hægt að fara í og úr vinnu eins og ekkert hafi ískorist sem er algjör lúxus miðað við ástandið fyrir um mánuði síðan.  Er enn í tjaldbúðunum en það fer að líða undir lok, þarf að finna húsnæði í borginni því búðirnar loka 2 vikuna í april og þá er það venjulegt húsnæði aftur og er ekki alveg tilbúin til þess, það er svo fallegt hérna í staðin fyrir  skítuga borg með allt of mörgu fólki.  Hélt að ég mundi aldrei segja þetta en svona er þetta bara.  Hefur liðið mjög vel í tjaldinu mínu eini gallinn er hvað er langt á wc og því enginn vökvi eftir 20:00.  Er búin að byrgja mig vel á bíómyndum og tölvan því mikið notuð á kvöldin til að lesa moggann og horfa á bíómyndir.  Hef verið dugleg að drífa mig út úr búðunum s.l. helgar.  Fór í "verslunarferð" til Islamabad (hélt að ég mundi aldrei geta eytt neinum pening hérna en allt er hægt ef viljinn er fyrir hendi )  Eyddi 3 dögum þar með 3 vinnufélögum frá Abbottabad og einum nágranna úr búðunum og skemmtum okkur konunglega (vorum að rifja upp hvað bjórinn er góður).  Stakk svo af síðustu helgi til Abbottabad og ferðaðist á milli með local transport sem er ekkert venjulegur transport.  Nokkur skipti sem við héldum að við mundum ekki lifa af en alveg merkilegt hvernig þessi umferð gengur fyrir sig og árekstrarnir hérna frekar meinlausir (kannski vegna þess að það eru engir á upphækkuðum jeppum) allt suzuki bílar en fjöldinn af fólki sem þeir koma inn í slíkan bíl er ekkert venjulegur.  Þetta eru leigubílarnir þeirra líka í Islamabad og þegar við vorum 4 saman var á mörkunum að við gætum tekið einn bíl en hérna eru í kringum 6-7 í einum bíl don´t ask how!   Skemmtum okkur konunglega þó að það væri töluvert kalt eða eins og týpiskt veður heima.  Í dag er veðrið búið að vera frábært og nóg af sól, verst hvað maður þarf að vera kappklæddur hérna.  Ekki mikið meira að frétta af mér í bili.  Kveðja til allra heima

Ragnheiður

Vegna fjölda áskoranna þá er ég loksins búin að setja upp msn hjá mér og er raggathorisdottir@hotmail.com mjög frumlegt   er að fara að sofa núna kveðja heim.

Hæ allir saman.  Rigning og rok í dag alveg týpiskt íslenskt veður því miður ekki skemmtilegt fyrir útilegu en hlítur að lagast.  Sól og sumar í gær, spiluðum blak í 2 klst. alveg búin og fórum svo í göngutúr upp á fjallið sem er hérna á bak við okkur.  Fengum lögreglufylgd alveg upp á toppinn og til baka auðvitað fengum við sömu þjónustu og Bush þegar hann heimsótti landið í 24 klst. sem var ca. 30 stundum of lengi.  Logaði allt í mótmælum daginn áður en hann kom, öllum búðum lokað allt lokað allsstaðar svo allir gætu tekið þátt í þeim og hann eins vitlaus og hann er hefur sennilega haldið að allir væru út á götu til að fagna honum.  Við vorum í algjöru ferðabanni þennan föstudag eins og svo marga aðra en þessi var aðeins verri.  Vorum inn á tjaldsvæðinu okkar sem er girt af svæði sem tilheyrir gagnfræðaskóla hérna og þarft að komast í gegnum hlið til að komast inn á svæðið.  Á föstudaginn gengu nokkur hundruð mótmælendur framhjá tjaldsvæðinu hrópandi slagorð gegn útlendingum og þó sérstaklega gegn Bush og stoppuðu fyrir utan hliðið í þó nokkra stund á meðan þeir brenndu dúkku sem líktist Bush og svo fóru þeir aftur til baka en á leiðinni var nokkrum steinum fleygt inn fyrir girðinguna þannig að það var ráðlegast fyrir okkur útlendingana að vera ekki sjáanleg og svo var þetta búið.  En víðsvegar um borgina var verið að brenna dekk og bílhræ og mikill æsingur í fólki en veit ekki til þess að nokkur hafi dáið í þessum mótmælu.  Annars hafa dagarnir verið viðburðarlitlir kannski sem betur fer, er að reyna að koma á röð og reglu þar sem ég er en mjög flókið fyrirbæri    Er að plana ferð til Islamabad á föstudaginn með lækninum frá Abbottabad sem hefur verið að vinna í mobile klinikkinni í Balakot með mér.  Hún er á leiðinni heim til Noregs þannig að ég ætla að eyða 3 dögum þar og sjá hvort ég finni ekki eitthvað til að kaupa þar, hefði aldrei trúað að það gæti orðið erfitt en ekki mikið úrval af hlutum sem manni langar til að eiga.  Annars ekki mikið um að vera.  Allir við góða heilsu hérna megin og nóg að gera.

Kveðja heim á klakann Ragnheiður

Hæ,hæ.

Hvað er að frétta af þér!! Það er alltaf verið að skrifa um ófrið út af komu Bush núna og okkur langar að fá fréttir af þér. Endilega sendu okkur nokkrar línur til að við vitum hvernig gengur.

Kveðja frá öllum heima

Hæ,hæ..

Loksins, loksins eru komnar inn myndir af krökkunum frá Íslandi. Þetta tókst að lokum og ég vona að þú getir skoðað þær. Allt gott að frétta héðan.

Kveðja Bogga og co.

Hæ aftur, algjör óþarfi að hafa áhyggjur af mér er ekki að fara yfir um hérna þó að dagurinn í dag hafi verið sá versti síðan ég kom og sérstaklega vegna þess hversu lítla virðingu starfsfélagi minn ber fyrir hinum samstarfsfélögum sínum.  Dagurinn í gær sá versti en dagurinn í dag sá besti síðan ég kom hingað.  Ákvað að taka mér frí í dag vegna geðheilsunnar sem betur fer og gera ekki neitt nema slappa af.  Lenti hins vegar í ævintýrum með einum norðmanninum sem er hérna fórum tvær í fjallaferð með honum á 6 hjólum nema hvað ég fékk að keyra sjálf.  Þvílíkt fjör (sést á myndunum bros út að eyrum) og þvílíkar torfærur grunaði ekki að þessi farartæki færu yfir helminginn af þessu en samkvæmt þeim þá var þetta bara vel af sér vikið hjá mér fékk hærri einkunn en einn félagi þeirra sem fór með þeim um daginn (íslenska víkingablóðið).  Komst í hann krappan nokkrum sinnum en þurfti hjálp einu sinni til að komast út úr ógöngunum-var sem betur fer með þrælvönum norskum hermanni sem bjargaði málunum.  Komast heil út úr þessu sem er mesta furða og full af orku til að tuska liðið til í Balakot.  Algjört útgöngubann fyrir okkur á morgun vegna heimsóknar Bush, ætli hann haldi ekki að allt sé lokað honum til heiðurs, allt lokað hérna á morgun til að allir geti tekið þátt í mótmælum gegn honum og ég held bara að segja öllum heiminum, held að þetta sé komið á það stig að það veit enginn lengur hverju er verið að mótmæla, mæta bara og hrópa einhver slagorð.  Það væsir svo sem ekki um mig þó að ég komist ekki í vinnuna til þess eru tölvur og get setið í sólinni og unnið mína vinnu reynt að ná í smá lit.  Life is though out here

Er ekki orðin manisk ef einhverjum hefur dottið það í hug á að lesa fyrra bloggið í dag, það var kl. 9 í morgun og ný vöknuð núna er klukkan að ganga 23 og kominn tími til að huga að einhverju öðru.  Nokkrar nýjar myndir frá ævintýrinu í dag.  Adios